Cynkowanie ogniowe oraz galwaniczne to techniki mające na celu zabezpieczenie ogrodzenia przed korozją, oraz ochronę przed negatywnym wpływem warunków atmosferycznych. Różnica między obiema technikami tkwi w obróbce materiału.

OCYNK OGNIOWY polega na zanurzeniu elementu w kąpieli z ciekłego cynku. Cynk opływa panel, docierając do trudno dostępnych miejsc, tworząc tym samym powłokę, warstwę ochronną o grubości od 70 do 150 mikrometrów. Jest to technika charakteryzująca się największą trwałością, jednak mniej estetyczna z powodu nadlewów i zgrubień powstałych podczas zastygania cynku.

OCYNK GALWANICZNY zwany także elektrolitycznym przebiega za pomocą prądu elektrycznego. Po wyczyszczeniu oraz odtłuszczeniu danego elementu zanurza się go w roztworze składającym się z elektrolitu, oraz cząsteczek cynku. Po podłączeniu prądu, cząsteczki cynku osiadają na elemencie, tworząc cienką oraz w przeciwieństwie do cynkowania ogniowego gładką, a także błyszczącą powłokę. Finalnie element prezentuje się korzystniej niż w przypadku ocynku ogniowego, jednak charakteryzuje go mniejsza trwałość, ponieważ ocynkowanie nie dociera do wszystkich trudno dostępnych miejsc- efekt Faradaya.

zdjęcie przedstawia charakterystyczne dla ocynku ogniowego nadlewy i zgrubienia powstałe w wyniku zastygania cynku

 

widoczna na zdjęciu obejma pokryta została ocynkiem galwanicznym, natomiast panel ocynkiem ogniowym. Zdjęcie obrazuje różnicę w estetyce obu nawierzchni